Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/17979 K.2015/21387

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.04.2004 - 07.04.2008 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 05.08.2005 – 13.06.2007 ve 13.06.2007 – 07.04.2008 tarihleri arasındaki çalışmaları dava sırasında tescil edildiğinden bu tarihler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının diğer dönemler yönünden talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile yanlış değerlendirme sonucunda gidilmiştir.

Somut olayda. Mahkemece 20.11.2009 tarih, 2008/353 E. – 2009/861 K. sayılı karar ile, “davanın kısmen kabulüyle davacının 05.08.2005 – 13.06.2007 tarihleri arasında davalı Feryadi Koparan yanında, 13.06.2007 – 07.04.2008 tarihleri arasında da Koparan Hurdacılık Ltd.

Şti. işyerinde çalıştığının tesbitine” karar verildiği, bu kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği, Dairemiz tarafından 10.05.2011 tarih, 2010/3943 E. – 2011/4462 K. sayılı karar ile, eksik araştırma ile karar verildiği gerekçesi ile hükmün bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyulduğu ve 18.09.2012 tarih, 2011/483 E. - 2012/422 K. sayılı karar ile, “davanın reddine karar verildiği,” kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, bu kez Dairemiz tarafından 12.02.2013 tarih, 2012/23449 E. 2013/2130 K. sayılı kararla.

“Mahkemece kurulan ilk hükümden sonra, 05.08.2005 – 13.06.2007 tarihleri arasında 1096242 sicil numaralı işyerinden, 13.06.2007 – 07.04.2008 tarihleri arasında da 1135387 sicil numaralı işyerinden (bozulan hükümde belirtilen şekilde) davacı adına bildirimde bulunulduğu ve ek bordrolar düzenlendiği," anlaşılmaktadır. Dava tarihinden sonra, davacının bir kısım çalışmalarının Kuruma bildirilmiş olması karşısında.

Kurumdan, davacının hizmet cetvelindeki çalışmaların dayanağının araştırılması, ondan sonra Mahkemece 20.11.2009 tarihinde kurulan hüküm ve bu hükmün sadece davalılarca temyiz edilmesi gözönüne alınarak davacı talebi hakkında karar vermek gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı Kurumdan davacının hizmet cetvelindeki çalışmaları ve bu çalışmaların dayanağı olan belgeleri ve bu belgelerin Kuruma ne zaman ve nasıl verildiğini sormak, ondan sonra davacının talebi ile ilgili bir karar vermekten ibarettir.” denilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Davacının Kuruma bildirilen çalışmalarının, işverenin Dairemizin 10.05.2011 tarih, 2010/3943 E. – 2011/4462 K. sayılı kararı ile bozulan Mahkemenin 20.11.2009 tarih, 2008/353 E. – 2009/861 K. sayılı karar ile hüküm altına alınan çalışmalarından ibaret olduğu, işverenin bu arada çıkan 6111 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanmak için 17.02.2011 tarihinde 1096242 sicil numaralı Feryadi Koparan işyerinden Ağustos 2005 – Haziran 2007 dönemine ilişkin ek bildirgeleri, 1135387 sicil numaralı Koparan Hurdacılık Ltd. Şti. işyerinden de Haziran 2005 – Nisan 2008 dönemine ilişkin ek bildirgeleri Kuruma verdiği, ancak bu bildirgelerin altına “itiraz ve dava hakkımız saklıdır” şeklinde ihtirazi kayıt konulduğu görülmüştür.

Yargılama devam ederken 6111 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanmak için 17.02.2011 tarihinde ek bildirge ve bordroların ihtirazi kayıtla verilmesi karşısında davanın konusuz kalmadığı, uyuşmazlığın devam ettiği anlaşılmaktadır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, yargılamaya devam edilerek, deliller toplanıp, işin esasına girilmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.