Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/21554 K.2016/5978

Davacı, ... unvanlı işyerinde 01/04/1982 tarihinde 1 (bir) gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının ... unvanlı işyerinde 01.04.1982 tarihinde bir gün süre ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının 01.04.1982 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Of Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.03.1986 Tarih ve 1986/59 E, 1986/62 K sayılı kararı ile davacının 01.05.1969 olan doğum tarihinin 01.05.1967 olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 120/2 maddesi; “ Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına ilişkin yaş ile ilgili hükümlerin uygulanmasında, sigortalıların ve hak sahibi çocuklarının, sigortalının yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihleri, sigortalının sigortaya tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonra doğan çocuklarının da nüfus kütüğüne ilk olarak yazılan doğum tarihleri esas tutulur.” şeklindedir.

1479 sayılı Yasa'nın 66, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 105 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 57. maddesi; “ Yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı ” şeklinde birbirine paralel düzenlemeler içermektedir.

Hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde yapılan bu düzenlemeler karşısında sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açıktır.

Sosyal güvenliğe ilişkin yasalarda yer alan, “ Yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı ” şeklindeki düzenlemenin amacı, yaş büyütmek suretiyle daha erken yaşlılık aylığı almak ” gibi kötü niyetli uygulamaların önüne geçmektir.

Öte yandan; ihtilaf tarihinde geçerli olan 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi, “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” hükmünü içerirken yine aynı yasanın Geçici 54.maddesinde “01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60 ıncı maddenin (G) fıkrası hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu açıklamadan; davacının işe giriş bildirgesinin düzenlendiği tarihteki nüfus kayıtlarına göre doğum tarihinin 01.05.1969 olduğu anlaşıldığından, sigorta başlangıcına esas doğum tarihinin de 01.05.1969 olarak kabul edilmesi gerekmekte olup bu itibarla; 506 sayılı Yasa'nın Geçici 54. maddesi delaleti ile 60/G maddesi uyarınca davacının 18 yaşını doldurduğu 01.05.1987 tarihinden evvel sigortalı sayılması imkanı yasal olarak bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının sigortalılık başlangıcının 01.05.1987 tarihi olduğunun kabulü gerekir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.