Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/22349 K.2016/11780

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, toplam 94.476.98.TL. maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/09/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 89.417,35 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatla, 59,00 TL kıdem tazminatının davalıdan alınarak davacı sigortalıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kaza tarihinin: 02/07/1997, dava tarihinin 12/04/2000 olduğu, davacının dava dilelçesi ile 1.000,00 TL maddi tazminat talep edildiği, davacının Dairemizin ilk bozma ilamından sonra 11/10/2007 tarihinde davasını ıslah ettiği, bu ıslaha karşı davalının süresinde zamanaşımı defi ileri sürdüğü, Dairemizin ikinci bozma ilamından sonra 11/03/2015 tarihinde davacı sigortalının davasını ikinci kez ıslah ettiği, bu ıslaha karşı da davalının süresinde zamanaşımı defi ileri sürdüğü, sonuç olarak davacının 90.417,35 TL maddi tazminat talep ettiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddeleri gereğince 10 yıldır.

Hal böyle olunca, her iki ıslah dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat istemlerinin zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, süresi içerisinde davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'inin mahkemece kabul edilerek, dava dilekçesinde talep edilen 1.000,00 TL'nin üzerindeki ıslah edilen maddi tazminat istemlerinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kaldı ki, hem ikinci ıslah hem de bozmadan sonra ıslah yapılamayacağının gözden kaçırılması da hatalıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.