Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/2583 K.2015/12182

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı dava dilekçesinde; hizmet cetvelinde 01/06/1990 tarihinden itibaren sigortalı göründüğünü, 1984-1985-1986-1987-1988-1989-1990 tarihleri bordrolarının Kurumda bulunamadığını belirterek 1984 yılında 1 ay, 1985 yılında 2 ay, 1986 yılında 1 ay, 1987 yılında 2 ay, 1988 yılında 3 ay, 1989 yılında 3 ay, 1990 yılında 1 ay çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı, 16.6.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile 27.4.2005 tarihli tahsis başvurusuna istinaden, 5000 prim ödeme gün sayısı bulunduğundan, o tarihte yaşlılık aylığına hak kazanmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı...nın ... SS numarasında kayıtlı ....'in dahili davalı işveren olup...nın .... nosunda kayıtlı ...'ye ait işyerinde 01/10/1984-31/03/1986 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 420 gün çalıştığı ve bu çalışmasının 210 günlük kısmının...ya bildirildiği, geriye kalan 210 günlük çalışmasının ise...ya bildirilmediğinin tespitine, davacının...ya yaşlılık aylığı tahsisine ilişkin talebinin bu karar kesinleştikten sonra... tarafından değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, İş Mahkemesinin 19/12/2011 tarih 2011/622 Esas ve 2011/987 Karar sayılı kararı ile “... ss ve .... TC kimlik no lu davacının, .... ss no lu işyerinde, 1985/3 dönemde 120 gün, 1986/1 dönemde 90 gün olmak üzere toplam 210 gün asgari ücret ile çalıştığı ve 210 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine,” karar verildiği ve mahkemenin kararının 10. Hukuk Dairesinin 22/02/2013 tarih 2013/1672 Esas ve 2013/2965 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davacının 16.6.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini ıslah ederek 27.4.2005 tarihli tahsis başvurusuna istinaden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davacının hizmet tespiti talebinin İş Mahkemesinin 2011/622 Esas sayılı kararı ile kesinleştiği ve davacının talebini ıslah ettiği anlaşıldığından kesin hüküm olan bir konuda mahkemece yeniden karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, İş Mahkemesinin 2011/622 Esas sayılı kararı ile tespit hizmet süresini de göz önünde bulundurarak davacının yaşlılık aylığı şartlarının oluşup oluşmadığını değerlendirmek ve davacının talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.