Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/4710 K.2015/18591

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenlerle dvacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 102,69 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi kaza tarihi olan 19/03/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından hükme esas alınan hesap raporunda yalnızca geçici işgöremezlik dönemi hesabı yapıldığı, kurum gelirlerinden kaynaklanan herhangi bir tenzilat yapılmadığı anlaşılmaktadır. Buna rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davacının maddi tazminat talebinin reddedilen kısmının, Kurum gelirleri nedeniyle reddedildiğinden bahisle, reddedilen maddi tazminat nedeniyle davalı lehine red vekalet ücretine hükmedilmediğinin belirtildiği görülmektedir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1. maddesinde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücretinin, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla, tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanacağı düzenlenmiştir.

Bu açıklamalardan olarak davacının maddi tazminat isteminin kısmen reddolunmasından dolayı davalı lehine red vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.