Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/5733 K.2015/7692

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile 22/11/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının temyiz itirazlarının kabulü ile davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin yurtdışında ilk defa işe girdiği tarih olduğunun tespiti ile 22.11.2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin önceki kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “Somut olayda, davacı 15 yıl ve 3600 prim gün sayısı şartlarını 23/05/2002 tarihinden önce yerine getirmiş olup bu tarihte 55 yaşını tamamlamadığı için (b) bendindeki şartlara bakmak gerekecektir.

Geçici 81. maddenin (C) fıkrasının (b) bendinin (bd) alt bendinde “23/05/2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları. 24/05/2011 ile 23/05/2014 tarihleri arasında yerine getiren erkekler 59 yaşını doldurmuş olmaları şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.” düzenlemesi yer almaktadır.

Davacı 55 yaşını doldurmuş olma şartını 12/09/2011 tarihinde yerine getirdiğinden 506 sayılı Kanunun Geçici 81. maddesinin (C) fıkrasının (b) bendinin (bd) alt bendine göre davacının tahsis talep tarihinde 59 yaşını doldurmuş olması gerekmektedir. Ancak 3201 sayılı yasa uyarınca borçlanmasını ödediği 22/11/2013 tarihinde davacının yaşının 57 yıl 2 ay 10 gün olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, 3201 sayılı yasa uyarınca borçlanmasını ödediği 22/11/2013 tarihinde davacının 57 yaşında olmasına rağmen yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.” denilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısmi yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli şartlar 506 sayılı Kanun'un geçici 81. maddesinin (C) fıkrasının (a) bendinde; 23.5.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanacağı şeklinde düzenlenmiş, (b) bendinde ise 23.5.2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlere bu şartları belirli tarih aralıklarında yerine getirdiklerinde yaşlılık aylığı bağlanmasına imkan sağlanmıştır.

Somut olayda, davacı 15 yıl sigortalılık ve 3600 prim gün sayısı şartlarını 23/05/2002 tarihinden önce yerine getirdiğinden ve tahsis talep tarihinde 55 yaşını tamamladığından yurtdışı borçlanma bedelini ödediği 22/11/2013 tarihini takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, maddi hataya dayanan bozma ilamı usuli kazanılmış hak sağlamayacağından tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığı koşullarına sahip olan davacıya 3201 sayılı yasa uyarınca borçlanmasını ödediği 22/11/2013 tarihini takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken davacının yaşılılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.