Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/8863 K.2015/11793

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar ve davalılardan .... ve ... vekillerince ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 03.12.2006 tarihli iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerine ilişkin olarak; daha evvel tesis edilen davacıların maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine dair hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleş olduğundan bu konuda yeniden hüküm ittihazına yer olmadığına. Davacıların manevi tazminat istemlerine ilişkin olarak ise; eş ... için 25.000,00TL çocuklar ... ve ... için ise ayrı ayrı 20.000,00'erTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek kanunî faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin işbu davada Mahkemece verilen 12/02/2013 tarihli ilk kararın Dairemizin 30.06.2014 tarihli kararı ile yalnızca manevi tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile bozulup maddi tazminat davalarının bozma kapsam dışı bırakıldığı, anılan bozma kararına Mahkemece

-uyulduğu, inceleme konusu olan 13.01.2015 tarihli son kararda Mahkemece maddi tazminat davaları bakımından“ Yargıtay denetiminden geçerek kesinleş olduğundan bu konuda yeniden hüküm ittihazına yer olmadığına” dair hüküm kurulmasına rağmen anılan kararın 5. maddesinde “ reddi kesinleşen maddi tazminat talebi için (1000,00'er TL olarak davacılardan ayrı ayrı alınmak üzere) 3.000,00 TL ücreti vekalet takdirine” karar verildiği, yine davacılar lehine kabul edilen manevi tazminat tutarları gözetilerek ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay incelemesinden geçerek bozma kapsam dışı kalan hususlar kesinleşir ve bu durum lehine hüküm tesis edilen taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. Somut olayda da zaten açıklanan bu husus kabul edilmiş ve maddi tazminat davası bakımından yeniden hüküm kurulmamıştır. Fakat davalılar yararın vekalet ücretinin kararlaştırılması esnasında bu husus göz ardı edilmiş ve hatalı olarak reddi kesinleşen maddi tazminat talebi için davalılar yararına vekalet ücreti hüküm altına alınmış olup bu durum usul ve yasaya aykırıdır.

Bunun yanında davacılar için Yargıtay ve Dairemizin yerleşik uygulamaları kapsamında aynı vekille temsil olunan davacılar yararına her bir davacı için kabulüne karar verilen manevi tazminat tutarına göre ayrı ayrı değil, toplam kabul edilen tazminat miktarına göre tek vekalet ücreti verilmesi gerekir. Mahkemece karar yerinde bu hususun göz ardı edilmesi de ayrıca hatalı olmuştur.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.