Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/9392 K.2015/20398

Davacılar iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılama sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 378.351.22 TL maddi ve manvi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince duruşmasız davalılardan.... vekilincede duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşam için 17/11/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılardan ...vekili Avukat ... ile davacı ... ve Avukatı ... geldiler.Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşğıda karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar vekilinin tüm, temyiz eden davalı... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 18.02.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %45 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalı ile anne ve babasının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davacılardan sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalılardan...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkemenin manevi tazminatın takdiri ile davacı anne ve babanın maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kararı isabetlidir. Davacı ...’ın maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kararı ise aşağıda açıklanacak nedenlerle hatalıdır.

Dosya içerisinde mevcut 16.01.2014 günlü hesap bilirkişi raporunda sigortalının 30.03.2008 tarihine kadar 700,00-TL bu tarihten sonra ise demirciler esnaf sanatkar odasınca bildirilen ve asgari ücretin 2,0768 katı ücretlerle çalıştığının kabul edilerek maddi zararın hesaplandığı, 04.09.2014 günlü hesap bilirkişi raporunda ise davacının davalı işyerinde 700,00-TL ücretle çalıştığının kabul edilerek hesaplama yapıldığı, 16.01.2014 tarihli hesap raporundaki hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin yardımcı işçi olarak ve aylık 700,00-TL ücretle çalıştığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle tanık anlatımlarından ve sigorta müfettişine verdiği ifadesinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının asgari ücretin 1,4538 katı düzeyindeki ücretle çalıştığının kabul edilerek zararının 180.514,23-TL olarak hesaplandığı 04.09.2014 günlü bilirkişi raporu yerine, asgari ücretin 2,0768 katı ile hesaplamanın yapıldığı ve zararın 298.351,22-TL olarak bulunduğu 16.01.2014 günlü hesap raporunun tazminatın belirlenmesinde esas alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı.... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.