Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/10815 K.2018/260

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre feri müdahil Kurum ve davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 01/10/1991-30/05/1992, 01/09/1992-30/05/1997, 01/09/1997-30/05/1998, 01/09/1998-30/05/1999, 01/09/1999-30/05/2000, 01/09/2000-30/05/2001, 01/09/2001-30/05/2002, 01/09/2002-30/11/2002 tarihleri arasında geçen ve Kurum’a eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “davacının, davalı 30557.5905 no'lu iş yerinde, asgari ücret üzerinden hizmet akdi ile geçen çalışmasının, kurum kayıtlarına, 01/10/1991-30/05/1992 tarihleri arasında 240 gün bildirilmesi gerekirken, 141 gün bildirilerek, 99 gün eksik bildirildiğinin, 05/10/1992-01/04/1993 tarihleri arasında 175 gün bildirilmesi gerekirken, 68 gün bildirilerek, 107 gün eksik bildirildiğinin, 01/09/1993-01/04/1994 tarihleri arasında 210 gün bildirilmesi gerekirken, 40 gün bildirilerek, 170 gün eksik bildirildiğinin, 01/09/1996-01/04/1997 tarihleri arasında 210 gün bildirilmesi gerekirken, 32 gün bildirilerek,

178 gün eksik bildirildiğinin, 23/10/1999-01/04/2000 tarihleri arasında 158 gün bildirilmesi gerekirken, 28 gün bildirilerek, 130 gün eksik bildirildiğinin tespitine ve davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine”, şeklinde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ihtilaf konusu dönem içerisinde 01/10/1991-30.11.2002 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında hizmetinin davalı 30557 s.s. no lu işyerince Kurum’a 30 günün altında ve kesintili olarak (4)kodu ile bildirildiği, 01.10.1991, 05.10.1992, 01.09.1993, 01.09.1996, 15.07.1997 ve 23.10.1999 tarihli işe giriş bildirgelerinin davalı 30557 s.s. no lu işyerince davacı adına düzenlenmiş olup bildirgelerin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davalı işyerinin 12.06.1989-31.03.2009 tarihleri arasında Kanun kapsamında kaldığı, ihtilaf konusu döneme ait dönem bordrolarının getirtildiği, duruşmalarda davacı tanıkları ile bordrolu tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının sezonluk çalışmasının yıllar itibariyle kesintisiz olduğu anlaşılmakla Mahkemece davacının hizmet tespiti istemi hakkında sadece işe giriş bildirgeleri ve işyerinden ayrılış bildirgelerinin Kurum’a verildiği dönemlerin dikkate alınarak Kurum’a eksik olarak bildirilen gün sayılarının tespit edilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan davacının davalı işyeri nezdinde geçen çalışmasının yeraltında maden işçiliği olarak geçtiğinin sabit olmasına göre bu hususun hükümde açıkça belirtilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılacak iş, davacının yer altı maden işçisi olarak geçen hizmet tespiti istemi hakkında sezonluk çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz olduğunun kabulü ile işe giriş bildirgelerinin verilmediği sezonluk çalışma dönemlerinde de Kurum’a bildirimi yapılmayan hizmet sürelerini de tespit ederek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.