Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/12297 K.2018/1955

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 01/02/2010 -30/05/2011tarihleri arası kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; işe giriş bildirgesinin verilmediği, davanın 2015 tarihinde açıldığı, davacının 28/05/2008-30/11/2012 tarihleri arasında turistlik amaçlı tur, organizasyon faaliyetleri kapsamında ticaret sicil gazetesinde firma kaydının göründüğü, 20/05/2008-31/10/2012 tarihleri arasında konusu bina projelerine yönelik mühendislik ve danışmanlık faaliyeti kapsanında vergi kaydının bulunduğu, işveren hakkında vergi dairesi tarafından yapılan yoklama fişinde davacının adının olduğu, Kurum tarafından davacının davalı işyerinde 30.11.2010 tarihinde bir gün süre ile ile çalıştığının tespit edildiği, davacının delil listesinde tanık beyanlarına dayandığı, tanık listesini bildirdiği, tanıklara tebligatın çıkarılmasını istediği anlaşılmıştır

Somut olayda davacı tanık listesini bildirdiği ve tanıklara tebligatın çıkarılmasını istediği halde salt vergi kaydına ve ticaret sicil gazetesine dayanarak davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir

Mahkemece yapılacak iş, davacının tanık listesinde bildirdiği tanıklara tebligatın çıkarılmasını sağlamak ve tanıklarını dinlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.