Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/13156 K.2018/773

Davacı, maluliyetinin tespiti ile durdurulan maluliyet aylığının yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının maluliyetinin tespitini, maluliyet aylığının yeniden bağlanmasını ve davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 20/12/2011 tarihli tahsis talebine istinaden 01/01/2012 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlandığı, 11/09/2014 tarihli kontrol muayenesi sonucu çalışma gücünün en az %60 'ını kaybetmediğine karar verildiğinden maluliyet aylığının 22/09/2014 tarihi itibariyle durdurularak, davacıya ödenen aylıkların borç kaydedildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 07/11/2014 tarihli kararında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tesbit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 28/03/2016 tarihli raporunda 11/10/2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tesbit İşlemleri Yönetmeliği'ne göreçalışma gücünün en az % 60 'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağına karar verdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının maluliyet aylığının 11/09/2014 tarihli kontrol muayenesi sonucu düzenlenen rapor uyarınca durdurulduğu halde 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'ne göre davacının malul olup olmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Yapılacak iş, Adli Tıp Kurumundan 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'ne davacının malul olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.