Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/1322 K.2016/1995

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, %13,20 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece; 9.535.00-TL maddi tazminatın maluliyetin tespit tarihi olan 06.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının öncesinde %13,20 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle açtığı manevi tazminat davasının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, kesinleşen bu dosyada alınan kusur raporunda meslek hastalığının oluşumunda %63.79 oranında kaçınılmazlık faktörünün, %36.21 oranında ise davalı kusurunun bulunduğunun belirtildiği, işbu dosyada ayrı bir kusur raporu alınmayıp manevi tazminat davasındaki rapor ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda Mahkemece aynı maluliyet için öncesinde açılıp kesinleşen manevi tazminat davasındaki kusur raporu ile yetinilerek eldeki maddi tazminat davasının neticelendirilmesinde bir yanlışlık bulunmamaktadır. Fakat hükme esas alınan hesap raporunda meslek hastalığının oluşumundaki kusur dağılımına ilişkin hata yapıldığı görülmektedir.

Şöyle ki yukarıda da değinildiği üzere Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen manevi tazminat davasında alınan kusur raporunda meslek hastalığının oluşumunda %63.79 oranında kaçınılmazlık faktörünün, %36.21 oranında ise davalı kusurunun bulunduğu belirtilmesine rağmen işbu dosyada alınan hesap raporunda %36,30 oranında kaçınılmazlık, %63,70 oranında ise davalı kusuruna göre hesaplama yapılmıştır.

Buna göre hesaplamanın doğru kusur oranları gözetilerek yapıldığından söz etme imkanı bulunmadığı açıktır.

O halde davalı vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.