Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/1341 K.2017/4881

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalı işverenin işçisi olarak çalışırken iş kazası nedeniyle malul kaldığını ileri sürerek, dava dilekçesinde 1.000,00TL maddi, 15.000,00TL manevi tazminatın 01.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesinde maddi tazminat talebini artırarak olay tarihinden itibaren yasal faiz ile tahsile karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 11.197,94TL maddi, 5.500,00TL manevi tazminatın, 01.09.2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki Cumhuriyet Başsavcılığı evrakı, SGK Başkanlığı iş kazası komisyon kararı ve geçici iş göremezlik ödeme evrakı kapsamında iş kazası tarihinin 16.12.2009 olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme kararında, dava dilekçesinde yazılan ve iş kazasından önceki bir tarih olan 01.09.2009 gününden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, faiz başlangıç tarihi yönünden düzeltilerek onanmalıdır.