KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2016/14446 E., 2017/4366 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar ve davalılardan ....Çelik Endüstri San. Tic. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki temyiz kapsam ve sebeplerine göre davacı tüm, davalı...... Endüstri San. Tic. A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava 18.02.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 45 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalı ile anne ve babasının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Mahkemece davacılardan sigortalının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda; davacı sigortalının davalı B.....Çelik Endüstri San. Tic. A.Ş aleyhindeki maddi tazminat davasının kısmen reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı yararına A.A.Ü.T'nin 13/1. maddesi kapsamında nispi vekalet ücreti takdiri yerine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.
Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, yürürlükteki 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi ve HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2016/14446, K. 2017/4366, 25 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama