Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/16169 K.2017/2338

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.10.1992-31.07.2009 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığının ve son aldığı ücretin brüt 1.186,00 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacının davalı şirket işyerinde 01/10/1992-31/07/2009 tarihleri arasında sigortasız geçen 283 prim gününde prime esas gelirin 82.030,44 TL olacak şekilde kesintisiz çalıştığının tespitine, diğer hizmetleri ile birleştirilmesine, sigortalı gösterilen kısımların dışlanmasına” karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 77. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesi ile söz konusu Yasa hükümleri gereğince primlerin hesabına esas tutulacak günlük kazancın, sigortalının, bir ay için prime esas tutulan kazancının otuzda biri olduğu, günlük kazancın hesabına esas tutulan ay içindeki bazı günlerde çalışmamış ve çalışmadığı günler için ücret almamış sigortalının günlük kazancının o ay için prime esas tutulan kazancının ücret aldığı gün sayısına bölünerek hesaplanacağı, sigortalıların günlük kazançlarının hesabında esas tutulan gün sayılarının, aynı zamanda, bunların "prim ödenme gün sayılarını" göstereceği bildirilmiştir.

Mahkemece, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir hüküm kurulması gerekirken davacının sadece davalı nezdinde Kurum'a eksik hizmet gün bildirimi yapılan süreler (283 gün) içerisinde toplam 82.030,44 TL prime esas gelirle çalıştığının kabulü şeklinde, hükmün infazında tereddüt uyandıracak biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı HMK'nın 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.