KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2016/1639 E., 2017/4401 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Somut olayda, davalı işveren olarak ... gösterilmiş olup, mahkemece 30 Mart 2014 yerel seçimleri ile davalı işverenin köy tüzelkişiliği sona erip mahalle olduğu, .... Belediyesinin davalı olarak gösterilmesi gerektiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmişse de, davalı yönünden temsilde hata olduğu kabul edilerek davacıya davalı köytüzelkişiliği devralan ilgili Belediyeyi davaya dahil etmesi için süre vermeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yapılacak iş; köytüzelkişiliğinin yerel seçimlerle mahalleye dönüştürülüp Belediye'ye bağlanması nedeni ile sehven köy tüzelkişiliğinin davalı olarak gösterilmesi temsilde hata kabul edilerek, davacıya köy tüzelkişiliğinin devrolduğu ilgili Belediyeyi taraf haline getirebilmesi için uygun mehil vermek ve işin esasına girip toplanan deliller doğrultusunda bir karar verilmekten ibarettir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2016/1639, K. 2017/4401, 25 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama