Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/16559 K.2018/3105

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 24.11.1997-01.12.2012 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren vekilinin tüm ve fer'i müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava; davacının, 24.11.1997 – 01.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar; davacının daha önce aynı davalı işverene karşı 1987 – 2411.1997 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine ilişkin olarak açtığı davada verilen kabul kararının kesinleşmiş olması, dosyada mevcut faturalar, bordro tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yerinde ise de; davanın, 6552 sayılı Yasa'nın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra açıldığı ve davalı Kurum'un bu hüküm gereğince davadaki sıfatının fer'i müdahil olduğu anlaşıldığından,

davada fer'i müdahil olan davalı Kurum vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu olmadığı halde davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti ile yargılama giderinin “ davalılardan alınarak davacıya verilmesine ” karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.