Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/16601 K.2017/2167

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 19/08/2002-15/09/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili ile ... ... ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının, ... isimli işyerinde askerlik süresi hariç 19.08.2002 – 15.09.2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının davalıya ait işyerinde 19.08.2002 – 20.11.2004 ve 01.04.2006 – 13.09.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine dair verilen ilk karar Dairemizin 04.06.2013 Tarih ve 2012/3314 E, 2013/11728 K sayılı bozma kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak; davacının 19.08.2002 – 20.11.2004 tarihleri arasında davalı işyerindeki çalışmalarının kanıtlanamadığı anlaşıldığından davacının bu yöndeki talebinin reddine, davacının 01.04.2006 – 15.09.2007 tarihleri arasındaki dönemde davalı işyerinde 525 gün daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Her iki kararın da davacı tarafından temyiz edilmediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; dosya kapsamına göre her ne kadar mahkemece son olarak verilen karar yerinde ise de ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmediği dikkate alındığında, davacının çalışmalarının 13.09.2007 tarihinde sona erdiğinin kabulü gerektiği halde, davacının 15.09.2007 tarihine kadar çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.