Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/1722 K.2017/4329

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01.07.2007- 20.04.2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulüne, davacının, SGK İl Müdürlüğü'nde 1025073.009 sicil numaralı işyerinde 01/11/2011-20/04/2013 tarihleri arasında 530 gün çalıştığı, asgari ücretli çalışmalarının diğer davalı kuruma bildirilmediğinin tespitine, bildirimi yapılmayan günlerin; 2011 yılının, 11. ayında 30 gün ve 12. ayında 30 gün, 2012 yılının 1. ayında 30 gün, 2. ayında 30 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 30 gün, 5. ayında 30 gün, 6. ayında 30 gün, 7. ayında 30 gün, 8. ayında 30 gün, 9. ayında 30 gün, 10. ayında 30 gün, 11. ayında 30 gün ve 12. ayında 30 gün, 2013 yılının 1. ayında 30 gün, 2. ayında 30 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 20 gün olarak tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar yanılgı nedeniyle ... davalı olarak gösterilmişse de, davacının 01/11/2011-20/04/2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait 1025073.009 sicil numaralı işyerinde çalıştığına karar verildiğinden ve bu suretle husumette hata giderildiğinden davalı ... hakkında hüküm kurulmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davalılar lehine yargılama giderine ve kendisini vekille temsil eden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.