Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/20452 K.2017/3883

Davacı, murisinden dolayı geçmişe dönük olarak almaya hak kazandığı aylıkların tespitiyle şimdilik 1,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı murisinin geçmişe dönük olarak almaya hak kazandığı aylıkların tespiti ile şimdilik 1,00 TL’nin işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı murisinin 08.06.1996 de öldüğü, 15.12.1969-06.09.1986 tarihleri arasında 1927 gün 4/I-a hizmeti olduğu, 20.04.1982-31.12.1982 tarihleri arasında 251 gün 4/I-b hizmeti olduğu, murisin yatırılmayan Bağ- Kur sigorta prim borcunu Kurum'a 29.05.2015 tarihinde ödediği, davacının 29.05.2015 tarihinde ölüm aylığı bağlanmasını istediği,davacıya 4/a dan 01.06.2015 tarihinde ölüm aylığı bağlandığı, davacının 02.06.2015 tarihinde Kurum'a başvurarak, murisin öldüğü 08.06.1996 tarihinden itibaren aylıkların yatırılmasını istediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan ve hak doğuran ölüm tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 66.maddesi uyarınca ölüm aylığına hak kazanabilmek için 1800 gün malullük,yaşlılık ve ölüm sigortası primi ödemiş olmak gerekirken, 12.12.2006 tarihli 5561 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile yapılan değişiklik ile 5 yıldan beri sigortalı bulunup sigortalılık süresinde en az 900 gün prim ödenmesi yeterli kabul edilmiş, aynı Yasa'nın Geçici 93.maddesi uyarınca da 5561 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce bu değişiklikle öngörülen şartları yerine getiren sigortalının hak sahiplerinin aylıklarının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemi başından itibaren başlatılması gerektiği belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı murisinin hak doğuran ölüm olayının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 66.maddesi ve 5561 sayılı Yasa ile değiştirilen hali ile aynı Yasa'nın Geçici 93.maddesi birlikte değerlendirildiğinde, davacı murisinin 1927 gün hizmeti olup 900 günden fazla hizmeti bulunduğundan ölüm aylığı koşulları oluşmuştur.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde “ ... hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar”, 5510 Sayılı Yasa'nın 97/1. fıkrasında; “... bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.'' (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad) hükümleri yer almaktadır

Somut olayda ise; mahkemece, davacı 02.06.2016 tarihinde davalı Kurum'dan murisin ölüm tarihinden itibaren aylığın bağlanmasını talep ettiği anlaşılmakla, 5510 Sayılı Yasa'nın 97. maddesi gereği çoğun içinde azı da vardır ilkesince davacının, davalı Kuruma müraacat ettiği 02.06.2016 tarihinden itibaren geriye yönelik beş yıllık süre için ölüm aylığı bağlanmasını gözardı etmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.