Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/2355 K.2017/4921

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde 02/11/2009-03/09/2013 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının ve prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren yanında 02/11/2009 -03/12/2009 tarihleri arası 31 gün aylık net 1.850,00 TL ücretle ve hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 02/11/2009-03/12/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi yerindedir ancak davacının davalıya ait işyerinde 04/12/2009-31/08/2013 tarihleri arasında geçen çalışmasının 2011/2. aya kadar asgari ücretle, 2011/2. ayından itibaren asgari ücretin üzerinde bildirildiği, dinlenilen tanık beyanlarından davacının davalı işyerinde önce muhasebe elemanı olarak çalıştığı, daha sonra müdür olduğu anlaşılmış olup, davacının yaptığı görev itibariyle kendi çalışmalarına ilişkin primlerini eksik bildirmesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Kabule göre de, yargılama sonucunda 24/11/2015 tarihli oturumda, tefhim edilen kısa kararda; “davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren yanında 02/11/2009 -03/12/2009 tarihleri arası 31 gün aylık net 1.850,00 TL ücretle ve hizmet akdiyle çalıştığının tespitine” karar verildiği, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde;"02/11/2009 tarihinden 03/12/2009 tarihleri arası 31 gün kesintisiz çalışmasının tespiti ile davacının son prime esas net kazancının 1.850,00 TL (Brüt 2.587,73 TL) olduğu," belirtilmiş olup kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davacının prime esas kazancının tespitine yönelik talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.