Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/2580 K.2017/5648

Davacı, iş kazası nedeniyle mahkeme kararına göre ödenen tazminatın kusur oranına göre rücu edilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava , iş kazası nedeniyle mahkeme kararına göre davacı şirket tarafından ödenen tazminatın kusur oranına göre davalılara rücu istemine ilişkindir. Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre; davacı şirketin fabrika sahası içinde çalışan ... isimli işçinin iş kazası geçirmesi nedeniyle ...

1.İş Mahkemesi 2001/256 Esas sayılı dosya ile ...Ltd.Şti,....Şti,...,... ve ....AŞ aleyhine tazminat davası açıldığı,bu dosyada alınan kusur raporunda ...'ın %5,...Ltd.Şti'nin ise %10 kusurlu olarak gösterildiği ,davacı şirketçe tazminat davasının karara bağlanması üzerine hükmedilen tazminatın tamamının 29.05.2009 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirket daha sonra 30.12.2011 tarihinde 2011/793 Esas sayılı dosya ile, tazminat dosyasında alınan kusur raporuna dayanarak...,...,... ve ...aleyhine ödediği tazminat tutarından davalıların kusurlarına denk gelen kısmın geri ödenmesi istemi ile dava açmış,davalılar ... ile ... Ltd.Şti tarafından zamanaşımı definde bulunması nedeniyle bunlar hakkındaki dava, mahkemece tefrik edilerek işbu dosyaya kaydedilmiştir.

Zamanaşımı; alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden, dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade etmektedir. Zamanaşımına ilişkin düzenlemelerin temelinde ; iddia edilen alacağın aradan uzun zaman geçmiş olmasına rağmen kullanılmaması karşısında borçlunun oldukça uzak geçmişte kalan bir borçtan doğabilecek ihtilaflara karşı korunması, kendi alacağına karşı uzun süre kayıtsız kalan kimsenin bu hakkının artık korunmaya layık olmadığını kabul etmiş sayılması yatmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu 125.maddesinde genel zamanaşımı süresinden bahsedilmiş, daha uzun ya da daha kısa sürelerin getirildiği özel hükümlerin saklı olduğu 818 sayılı BK.nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddelerinde belirtilmiştir.

Somut olayda ,davacı şirket ile davalılar arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu 125.maddesinde belirtilen genel zamanaşımı süresine tabi olduğu açıktır. Yapılacak iş , davalılar bakımından davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerine yargılamaya devam edip tüm dosya kapsamındaki delilleri bir arada değerlendirerek karar vermekten ibarettir. O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.