Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5189 K.2016/4433

Davacı, 15.08.1989 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitiyle tüm sigorta kollarında bu tarihten itibaren sigortalılık başlangıcı sayılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 15/08/1989 tarihinde en az bir günlük çalıştığının tespiti ile sigortalılığının tüm sigorta kollarında bu tarihten itibaren sigortalılık başlangıcı sayılmasına karar verilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 10/08/1971 doğum tarihli olan davacının 15/08/1989 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin dava . tarafından düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacıya ait hizmet cetvelinden 1998-2013 yılları arasında davacı adına 4245 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, duruşmalarda davacı tanığının dinlenmiş olduğu, Dairemizin 14/04/2014 tarihli ilamı ile Mahkemece kurulan davanın reddine ilişkin kurulan hükmün eksik inceleme ve araştırma nedeni ile bozma nedeni yapıldığı,

Mahkemece bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılamada dava dışı işe giriş bildirgesinin Kurum'a verildiği işyerine ait 1989/2-3 dönem bordrosunun getirtildiği, işe giriş bildirgesi üzerinde davacı adına atılı imza üzerinde yapılan grofolojik inceleme neticesi söz konusu imzanın davacının eli ürünü olduğuna dair kanaati bildirir bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda bordrolu tanıklar ile davacı tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3.maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler” hükmü yer almaktadır. 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57. maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacının dava dışı işyerinin halı dokuma atölyesinde 15/08/1989 tarihinde çalıştığının anlaşılmış olmasına göre ihtilaf konusu dönem itibariyle bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği göz önünde bulundurulmaksızın Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.