Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/519 K.2017/3812

Davacı, davalılardan işvrene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işyerinde 04.11.2008- 28.10.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile ihtilaflı dönemde eksik yatırılan sigorta primlerinin 1.100 TL olarak tamamlattırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin 1150254 sigorta sicil numarası ile 06.01.2010 tarihinden itibaren 506 sayılı kanun kapsamında olduğu, davacının 17.10.2008- 31.10.2009 tarihleri arasında dava dışı 1115110 sigorta sicil numaralı işyerinden bildirimleri olduğu, davacı adına davalı işyerinden 24.02.2010 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği ve davalı işyerinden davacı adına 24.02.2010- 31.10.2013 tarihleri arasında hizmet bildiriminde bulunulduğu, dönem bordrolarının gönderildiği, davacının davalı kurum kayıtları ile uyumlu sigorta bildirimi yapılan döneme ait imzalı ücret bordrolarının gönderildiği,

davalı işverenlikçe 20.11.2009 tarihinde davalının çalıştığı işyerinin şube olarak açılmasına dair kararın 29.12.2009 tarihli ticaret sicil gazetesinde tescil ve ilan olduğu, davacının 2013/5. ay maaşının 1.100 TL olduğuna dair mail çıktısı ve davalı işverenliğe ait bir kısım fatura suretleri sunduğu, bordro tanığı veya komşu işyeri çalışanı olmayan davacı tanığının dinlendiği ve davacının çalışmasını doğruladığı anlaşılmaktadır.

1- Hizmet Tespiti Davası Yönünden Yapılan İnceleme; Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Mahkeme tarafından, davacı tanık beyanı ve davacı tarafından sunulan atura suretleri dayanak alınarak davacının dava konusu dönemde ayda 30 gün kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de dosyada bulunan dinlenilen tanığın bordro tanığı veya komşu işyeri çalışanı olmadığı göz ardı edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne dair karar verilmesi yerinde olmamıştır.

Yapılacak iş; dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, dönem bordrosu bulunmayan tarihler yönünden ise ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2- Ücret Tespiti Davası Yönünden Yapılan İnceleme;

Davacı davalı işyerinde 1100 TL ücretle çalıştığını ileri sürmekte olup tanık beyanları ve davalı işverenden sadır olduğu sabit olmayan mail çıktısı esas alınarak davacının ücretinin tespiti yerinde değildir.

Gerçekten, davacının, söz konusu optik işyerinde asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına uygun olup, karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, ücret tespiti konusunda yazılı belgelerin varlığı gereklidir. Ayrıca dosya kapsamına göre davacının talep ettiği miktarda ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmadığı gibi SGK kayıtları ile uyumlu imzalı ücret bordroları bulunmaktadır.

Yapılacak iş, davacının ücret tespiti yönünden talebini ancak yazılı belge ile kanıtlayabileceği göz önünde bulundurularak ve dosya kapsamında davacının asgari ücret üzerinde maaş aldığını gösteren yazılı bir delil bulunmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.