Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5827 K.2017/5170

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan Müflis ... İflas İdaresi vekillerince duruşmasız, ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın şahsi kusurları bulunmadığından bahisle reddine, davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı çocuğun maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacıların tümünün manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacılar yakını ...'nin 03.10.2000 tarihli iş kazası neticesinde vefat ettiği, anılan kazada %90 oranında davalı ve dava dışı şirketlerin, %10 oranında ise kazalı sigortalının kusurlu olduğu, davalı gerçek kişilerin ceza dava dosyasında sanık olarak yargılandıkları, hepsinin erteli hapis cezasına mahkum edildikleri, anılan ceza mahkemesi kararını yalnızca davalı ...'ın temyiz ettiği, diğer sanıklar ... ve ... cezalarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ... hakkındaki ceza davasının kovuşturma zamanaşımına uğradığından bahisle düşürüldüğü anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 74. maddesine göre hukuk hakimi zarar verenin kusuru olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar. Aynı şekilde 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi de bu düzenlemeyi içermekte idi.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, haklarında ceza mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kesinleşen davalılar ... ve ... ile gerek Kurum'un açtığı rücen alacak davasında alınan bir kısım kusur raporunda gerekse eldeki temyiz incelemesine konu dava dosyasında alınan bir kısım kusur raporunda oluşa uygun olacak şekilde kendisine şahsi kusur izafe edilen davalı ...'ın hüküm altına alınan tazminat tutarlarından diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken adı geçen gerçek kişi davalılar hakkında davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.