Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/8296 K.2017/1709

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı, davalılardan Kurum, ... vekillerince ve ... Tatil Sitesi Tüzel Kişiliğini temsilen ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delilerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ile davalı ... sitesini temsilen ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, 2- Diğer davalıların temyizlerine gelince; Dava, davacının davalı işveren ... Tatil Sitesi Yönetimi emrinde bahçıvan ve ... görevlisi olarak çalıştığı sırada gerçekleşen iş kazası sonucu uğradığı manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen ilk karar Dairemizin 11.04.2013 Tarih ve 2013/598 E, 2013/6694 K sayılı kararı ile; öncelikle olayın iş kazası olduğu kabul edilerek davacının 17.04.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda oluşan meslekte kazanma güç kaybı oranının tespiti için ...'na başvuru için süre verilerek,

Kurum tarafından yapılacak işlemin sonucunu bekleyip belirlenen orana itiraz halinde ise yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 95/2 maddesi gereğince işlem yapılıp yöntemince kesinleşen iş göremezlik oranı esas alınarak sonucuna göre uygun bir manevi tazminata karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak; olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz de göz önüne alınarak 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; aynı olay sebebi ile davacı tarafından, davalılardan ... aleyhine Gelibolu İş Mahkemesini 2009/285 E, ve 2010/61 K sayılı dava dosyası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, kararın davacı tarafından temyiz edildiği, ancak; temyizin 8 günlük yasal süresi içerisinde gerçekleşmemesi nedeniyle Dairemizin 07.04.2011 gün ve 2011/18 E, 2011/3202 K sayılı kararı ile temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği,

Dairemizin yukarıda anılan 11.04.2013 Tarih ve 2013/598 E, 2013/6694 K sayılı bozma kararında; ... yönünden kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğunun belirtildiği, ancak 16.12.2015 tarihli son kararda her ne kadar gerekçede davalı ...'nın sorumluluğu cihetine gidilmediği açıklanmış ise de hüküm fıkrasında “ manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına ” karar verilmek sureti ile çelişki yaratıldığı ve kararın infazında tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulduğu, öte yandan.

Dairemizin anılan bozma kararından sonra yapılan yargılamada maluliyet tespit işlemleri açısından, ...’nın davaya dahil edildiği anlaşılmakta ise de.

6100 sayılı HMK'da dahili dava diye adlandırılan bir müessese bulunmadığı, açılmış bir davada üçüncü bir kişinin davalı olarak gösterilmesi istenirse harcı ödenerek o kimse hakkında usul hükümlerine uygun bir dava açılması gerektiği, kaldı ki ...'nın iş bu manevi tazminat davasında sorumluluğunun bulunmadığı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.