Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/9783 K.2018/1876

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar ve davalılardan ..., ... Köylere Hizmet Götürme Birliği ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacıların ve davalılar ..., ... Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin tüm, davalı ...’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle hak sahibi yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü yönünden reddine, davacıların maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 26/02/2016 tarihli kararda sair yönlerinde bir hata bulunmamakla birlikte, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/1.maddesinde; avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği, çabası, işin önemi niteliği ve davanın süresi göz önünde tutulacağı; aynı maddenin 2.fıkrasında ise, müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek; ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise, her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir.

Anılan maddenin amacına ve içtihatı birleştirme kararına hakim olan ilke birlikte gözetildiğinde,...Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddine karar verilmesi nedeniyle ret sebebi ayrı olan davalı lehine tek vekalet ücretine hükmedilmelidir.

Somut olayda; davalı ... lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi hatalı olmuştur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.