Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/1495 K.2018/7799

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi; davaya bakması yasak olan Hâkimin karar vermiş olması, ileri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen Hâkimin davaya bakmış olması, Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması, diğer dava şartlarına aykırılık bulunması, Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına,

davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına karar verilmiş olması ve Mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

Nitelik ve miktar yönünden kesinlik ise kamu düzeni ile ilgilidir.

Dava dilekçesi değerlendirildiğinde; davacı için neticeten 52081,73 TL maddi tazminat ile 12000 TL manevi tazminat isteminde bulunulduğu, mahkemece verilen 03.11.2016 tarihli kararda 52081,73 TL maddi tazminat ile 6000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedildiği, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen 11.01.2017 tarihli kararda davacı ve davalı vekillerinin dayandığı delillerden hiçbiri toplanmadan ve delillerin toplanmama gerekçesi ilamda belirtilmeden karar verilmiş olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a. maddesi gereğince kararının kaldırılmasına karar verildiği ve bu kararın davacı vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davacı vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a, 362 ve 366. maddeleri uyarınca reddi gerekmiştir.