Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/1587 K.2018/7523

Davacı, 05/07/2006-22/03/2010 tarihleri arasında aylık net 1.200,00 TL ücretle çalıştığının tesipitine ve eksik yatırılan primlerinin işveren tarafından tamamlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı işveren vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olduğunu, 3. İş Mahkemesinin 2010/230 Esas sayılı işçilik alacakları davasının bu davada delil gösterilmesinin kabul edilemeyeceğini, 1.200,00 TL ücret aldığı iddiasının ve eksik prim yatırıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davacının iddialarının yöntemince araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, “... 3. İş Mahkemesinin 2010/230 Esas, 2012/643 Karar sayılı dosyasının incelenemsinde, davacı tarafından davalı işverene karşı işçilik alacaklarına ilişkin açılmış dava olduğu, yapılan yargılama sonucunda verilen kararın temyiz üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2013/18616 Esas, 2014/34748 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, dosya kapsamında ücret araştırması yapıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık net ücretinin 1.200,00 TL olduğu tespit edildiği anlaşılmıştır.

Tüm yukarıda açıklananlar, taraflar arasında görülüp kesinleşen alacak dosyası, bu dosya içerisinde yapılan ücret araştırması, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 18/03/2010 tarihi itibariyle en son aylık 1.200,00 TL net ve 1.676,21 TL Brüt (asgari ücretin 2,3 katı) ücretle çalıştığının tespiti ile prime esas kazanç bildirimlerinin buna göre düzeltilmesi gerektiğinin tespitine, karar vermek gerektiği sonuç ve vicdani kanaatine varılmıştır.” gerekçesiyle “Davanın kısmen kabulü ile davacının 18/03/2010 tarihi itibariyle en son aylık 1.200,00 TL net ve 1.676,21 TL Brüt (asgari ücretin 2,3 katı) ücretle çalıştığının tespiti ile prime esas kazanç bildirimlerinin buna göre düzeltilmesi gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı işveren vekili, davacının aylık net maaşının 1.200,00 TL olduğu yönünde verilen kararın hukuka aykırı olduğunuu, davacı işçi hakkındaki tüm kayıtların gerçeğe uygun olarak tutulduğunu, maaşların banka hesaplarına yatırılmak üzere ödendiğini, banka kayıtlarında da bu durumun sabit olduğunu, davacının asgari ücretten daha fazla bir ücretle çalıştığını kanıtlayamadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Feri müdahil Kurum vekili, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, gerçek ücretin tespitinin ayrıntılı araştırma ve inceleme neticesinde ortaya çıkacağını, davanın sadece tanık beyanlarına dayalı olarak değil aynı zamanda yazılı belgelerle de ispatlanması gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “HMK'nın 355.maddesi gereğince Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen istinaf nedeni yapılmasını gerektirecek başkaca bir hata bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf sebeplerine özgü yapılan inceleme neticesinde:

Davacı ile davalı ... İnşaat arasında hükme bağlanan temyizen onanarak kesinleşen işçilik alacak dosyası kapsamı, bunun yanı sıra mahkemece dinlenen tanık beyanları, ücret araştırması müzekkerelerine kurum ve odalardan gönderilen cevap yazıları birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece belirlenen gerçek ücret miktarının davacının yaptığı işin niteliğine ve kıdemine uygun olduğu kanaatine varılmıştır.

Tüm bu nedenlerle hmk'nın 353/1-b maddesinin 1. alt bendi gereğince ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla her iki davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesiyle “davalı şirket vekilinin ve feri müdahil sgk vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.

F) Temyiz :

Feri müdahil Kurum vekili, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, yazılı delil olmadan tanık beyanlarına dayanılarak karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tır şoförü olarak en son aylık net 1.200,00 TL ücretle çalıştığını iddia ettiği, 08/08/2006-22/03/2010 tarihleri arasında asgari ücretle davalı işyerinden bildirimlerinin yapıldığı, davacı ve davalı işveren arasında düzenlenmiş olan belirsiz süreli iş sözleşmesinin bulunduğu, sözleşmede davacının görev tanımının ve ücretinin ne kadar olduğunun belirtilmediği, davacı tarafından davalı işverene karşı açılan ve ...

3. İş Mahkemesinin 2010/230 Esas sayılı dosyasında görülen işçilik alacakları davasında da davacının ücrete ilişkin olarak aynı talebinin bulunduğu, mahkeme tarafından davacının en son ücretinin aylık net 1.200,00 TL olduğu kanaati ile hüküm kurulduğu ve kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararı ile onandığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Somut olayda, mahkemece verilen hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Davacının 18/03/2010 tarihinde en son aldığı aylık ücretinin net 1.200,00 TL olduğunun belirtilmesine rağmen 08/08/2006 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışan davacının bu tarihten itibaren alması gereken ücretler tespit edilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur. Ayrıca, tır şoförü olarak çalıştığını söyleyen davacının alabileceği ücretin belirlenmesi hususunda emsal ücret araştırması yapılmadan tanık beyanlarına ve işçilik alacakları davasında yapılan tespitlere dayanılarak eksik araştırma ile sonuca gidilmesi de doğru değildir.

Yapılacak iş, benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak davacının alabileceği ücreti belirlemek ve dosya kapsamında toplanan diğer deliller ile birlikte değerlendirme yaparak ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde 08/08/2006 tarihinden itibaren tüm çalışma dönemi boyunca ücretinin tespitine yönelik olarak açık bir şekilde hüküm kurarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabul edilmesi ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASIgerekmiştir.

H) Sonuç :