Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/1645 K.2017/4353

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Karşı Davacı .... ise, iş kazası sonucu vefat eden Levent Arslan'ın ölümünden dolayı sorumlu olmadığını, davalı-karşı davacı ...'in kazada tam kusurlu olduğunu, şirket aracının olaydan dolayı kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle 24.410,28 TL zararının ..., ... ve ... 'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı karşı davacı .... İle davalı karşı davalılar ... vekilleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma kararına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalılar ... ve ...'nin tüm, davalı karşı davacı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin davacıların davalı-karşı davacı şirkete yönelik maddi manevi tazminat davalarının ayrı ayrı reddine, davacılar Hasan Arslan ve Bedriye Arslan'ın dava görülmekteyken vefat etmeleri nedeni ile destekten yoksun kalmaya dayalı maddi tazminat ile manevi tazminat talepli davalarının şahısa bağlı haklar olduğu gözetilerek davanın konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, Bedriye Arslan'ın mirasçısı olarak davaya davacı sıfatı ile devam eden Hanife Arslan'ın maddi ve manevi tazminat talebinin reddine, davacı ...

Akça'nın mirasçıları olarak davaya devam eden Mustafa Akça, Serkan Akça ve Mehmet Akça'nın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı ... 'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/04/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...'den alınarak davacıya ödenmesine,

davalı - karşı davacı ... 'nin davalılar ... ve araç malikleri ... ve ...'a karşı açtığı davanın kısmen kabulü ile 23.595,00 TL tazminatın davalı ... ve karşı davalılar ... ile ...'dan 23/10/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davalı - karşı davacı ...'ye ödenmesine dair kurulan hükmü davalı ... ve davacılar vekilinin temyizi üzerine yargılama sırasında vefat eden davacıların davayı takip eden mirasçıları yönünden uygun bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerektiği ve davacı kardeş Ali yararına hükmedilen 1.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacıların, davalı-karşı davacı şirkete yönelik maddi manevi tazminat davalarının ayrı ayrı reddine, Davacılar Hasan Arslan ve Bedriye Arslan dava görülmekteyken vefat etmeleri sebebi ile maddi tazminat talepleri ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların, davalı-karşı davacı şirkete yönelik manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de devamında hükmedilen tazminatların davalı ...'den alınmasına karar verildiği anlaşıldığından yukarıda kısmen kabule ilişkin kısımda "davalı-karşı davacı şirkete yönelik" ifadeleri hataya dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.