Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/1703 K.2017/3724

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı 07.09.1981 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olduğuna, borçlanmanın en düşük prim miktarınca 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesince yapılmasına, en düşük prim 43 yaş 5150 gün üzerinden emekli olabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, Almanya'da rant sigortasına girdiği 07.09.1981 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile davacının Türk Vatandaşlığından çıkmadan önce yurtdışında geçen çalışmalarını en düşük primden 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında borçlanma hakkı bulunduğunun ve 43 yaş 5150 gün üzerinden emekli olabileceğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. 16.12.2013 tarihli dilekçe ile,davacı vekili davada sadece 18 yaşından sonraki yurt dışı sürelerini borçlanma talebi hakkında karar verilmesini talep ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece 2013/897 Esas sayılı 16.12.2013 tarihli kararla , davanın kısmen kabulü ile davacının Türk vatandaşı iken yurt dışında geçen borçlanmaya esas sürelerinden dilediği kadarını borçlanma talep tarihinde geçerli olan asgari prim miktarı üzerinden 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanabileceğinin tespitine,bu yöne ilişkin Kurum işleminin iptaline,davanın niteliği ve istemler gereği davacının hukuki yararı bulunmayan diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, Dairemizin 17.11.2014 tarihli 2014/15938 Esas sayılı ilamı ile hüküm,

6552 sayılı Yasa sonrası yürürlüğe giren 2014/27 sayılı genelge kapsamında davacıya Kuruma başvurması için süre verilerek uyuşmazlığın devam edip etmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere bozulmuş, davacı vekilince davadan vazgeçilmediği için Kurumca başvurunun kabul edilmediği belirtilerek ,17.03.2016 tarihli dilekçe ile de davada , Türk vatandaşı olarak yurt dışında bulunduğu 07.09.1986-12.12.2002 tarihleri arasındaki sürelerini borçlanma talep tarihinde geçerli olan asgari prim miktarı üzerinden 3201 sayılı Yasaya göre borçlanma hakkı olduğunun tespiti istendiği belirtilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 11.01.2013 tarihinde Türk vatandaşı olarak 18 yaşından sonraki 07.09.1986-12.12.2002 tarihleri arasında yurt dışında geçen çalışma,boşta geçen süre ve ev hanımlığı sürelerini borçlanma talep tarihinde geçerli olan asgari prim miktarı üzerinden 3201 sayılı Yasaya göre 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesine göre borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 07.09.1968 doğumlu davacının ,13.12.2002 tarihinde Türk vatandaşlığından izinle çıktığı,11.01.2013 tarihli yurt dışı hizmet borçlanma talebinin Kurum tarafından 26.03.2013 tarihinde borçlanma talep tarihinde Türk vatandaşı olmadığı gerekçesi ile reddedildiği,davacının Türkiye'de 29.01.2013-03.02.2013 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/a maddesi kapsamında çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda,davacının 16.12.2013 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde yer alan borçlanmanın 4/a kapsamında kabul edilmesine ilişkin talebinden vazgeçtiğini belirttiği, bozma sonrası verdiği 17.03.2016 tarihli dilekçesinde de bu konuda bir talebi olmadığının anlaşılmasına göre, Mahkemece talep dışına çıkılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Öte yandan, 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 5.maddesine 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79.maddesi ile eklenen (yürürlük tarihi 08.05.2008) 4.fıkraya göre "Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde.

Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir." şeklindedir.Davacının borçlanma talep tarihi 11.01.2013 olup , bu tarihten önce Türkiye'de 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılığı bulunmadığından davacının yurtdışı borçlanmasının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.