Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/2202 K.2018/8236

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili, davalı işyerinde iş kazası geçirdiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 21.07.2006 tarihli dava dilekçesinde 5.000TL maddi, 5.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 12.10.2016 tarihinde maddi tazminat istemini ıslah ederek 74.158TL'ye çıkarmıştır.

B)Davalının Cevabı;

Davalı vekili, ıslah dilekçesini tebliğ aldıktan sonra yedinci gün zamanaşamı def'ini ileri sürmüştür.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

Yerel Mahkeme tarafından, 74.158TL maddi, 5.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce, davalı vekiline ait istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, 818 sayılı Borçlar Kanununun 125 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 146. maddelerine göre ıslah dilekçesinin 10 yıllık zamanaşımına uğraması gerekçesi ile ıslah talebinin geçersiz sayılmasına, bu kapsamda 5.000TL maddi ve 5.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

E)Temyiz;

Davacı vekili, dava tarihi itibariyle zamanaşımının dolmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, açıklanan ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre; davacı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Kaza ile ilgili tahkikat evrakı, maluliyet raporları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan ilk peşin sermaya tablosu ve yapılan geçici iş göremezlik ödeme evrakı getirtilmiş; kusur ve hesap raporları alınmış, tüm deliller toplanmış olup, dosya kapsamına göre karar verilmiştir.

Mahkememizce alınan kusur heyet raporuna göre davalı şirketin %80, davacı kazalı işçinin %20 olduğunu belirlenmiştir.

Davacının geçirdiği iş kazası neticesinde malul kaldığı, olayın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 19.09.2005 tarihli olayın iş kazası olarak kabul edildiği, istirahatli kalınan süreler için geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı ve sürekli iş göremezlik sebebiyle peşin sermaye değerli gelirin bağlandığı anlaşılmaktadır.

Hesap bilirkişisinden maddi zararı belirleyen rapor alınmıştır.

Davacı vekili, hesap bilirkişisi raporu doğrultusunda 19.10.2016 tarihinde maddi tazminat talebini ıslah ederek toplam 74.158TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamından, davacının 19.09.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kaldığı, iş kazasının meydana gelişinde davalı işverenin %80, davacı işçinin %20 kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

İş kazası tarihinde geçerli olan Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 60/2. ve aynı yöndeki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 72/1. maddelerine göre eylem aynı zamanda suç oluşturuyorsa artık o suç için öngörülen ceza zamanaşımı süresi uygulanır.

Somut olayda zararlandırıcı sigorta hadisesinin aynı zamanda olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 89. maddesinde belirtilen "Taksirle Yaralama" suçunu oluşturduğu ve aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, bu uzamış zamanaşımı süresinin ise kesilmelerle birlikte 8+4=12 yıl olduğu, buna göre ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı açıktır. Hal böyle olunca maddi tazminatın ıslahla arttırılan kısmının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda açıklanan kapsamnda ceza zamanaşımının değerlendirilmesi gerekirken zamanaşımı sebebiyle ıslah talebinin reddedilmesi hatalı olmuştur ve hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.