Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/2927 K.2017/8534

Davacı,borçlanmak suretiyle ödediği prim günlerinin mahkeme kararıyla Türkiye sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edien 10.02.1970 tarihinden itibaren 3610 gün olacak şekilde intibakı ile yaşlılık aylığının buna göre hesaplanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı :

Kurum vekili; davacının borçlanma talebinde bulunurken süre beyan etmediğini, borçlandığı sürenin ödeme tarihinden başlayarak geriye doğru dikkate alınmasının mevzuat gereği olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemenin; 3201 sayılı yasa ile kısmi çalışma süresinin de borçlanılması hakkı tanındığından , yaşlılık aylığı bağlanmasında esas alınan sürenin 10 / 02 / 1970 olan Alman Rant sigortasına giriş tarihine göre 10 / 02 / 1970 tarihinden itibaren ileriye yönelik süre olması gerektiği, kurum işleminin yerinde olmadığı gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ,davacının 3201 sayılı kanuna göre borçlandığı ve yaşlılık aylığında esas alınan 3610 günlük sürenin , davacının sigortalılık başlangıç tarihi olan 10.02.1970 tarihinden ileriye dönük olarak nazara alınması suretiyle aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı yerel mahkeme kararının bozulmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Kısmi borçlanma halinde, yaşlılık aylığı tutarının sigortalının borçlandığı döneme göre farklılık arz etmesi ve Kurumun sigortalıyı bu yönde bilgilendirme yükümlülüğünü de yerine getirmemesi nedeni ile, borçlanılan dönemin sigortalı lehine belirlenmesi ve sigortalının talebine ve davacının yurt dışında geçen fiili çalışma sürelerine göre ilgili aylara mal edilmesi ve aylık hesabının buna göre yapılması gerektiği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

F)Temyiz :

Davalı vekili,borçlanma talep dilekçesinde yurt dışı hizmetlerinin tamamını borçlanmak üzere irade beyanında bulunan ,borçlanmasını belli bir süreye hasretmeyen davacının tebliğ edilen borçlanma tutarından kısmi ödeme yapması nedeniyle sigortalılık süresinin ödemeden geriye doğru değerlendirilmesine ilişkin Kurum işleminin doğru olduğu gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 Sayılı Yasa'nın 5. maddesinde;

“Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır.

Sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısı, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılır. Sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise, sigortalılığın başlangıç tarihi, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülür.

Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarihtir.” hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 25.02.1951 doğumlu davacının 24.06.2014 tarihli yurt dışı borçlanma talep dilekçesinde borçlanmak istediği tarih aralığını belirtmeksizin yurt dışı sürelerinin tamamını borçlanma isteminde bulunduğu, Kurum tarafından 10.02.1970 - 07.05.1998 ve 04.11.1998 - 06.03.2014 tarihleri arasındaki 15.691 günlük süre için toplam 179.523,00 TL borç tahakkuk cetveli düzenlenerek davacıya tebliğ edildiği, davacının 3.610 gün karşılığı tutarı 11.07.2014 tarihinde ödendiği,aylık bağlama sırasında davacının yurt dışı borçlanmasının 04.11.1998-06.03.2014 tarihleri arasına maledildiği anlaşılmaktadır

3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 1. fıkrasına göre, Kurumca yapılan borçlanma tahakkuk işlemi yerinde olduğu gibi Kurumca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi karşısında davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

H)Sonuç :