Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/3570 K.2018/5738

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Temmuz 1998-17.03.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının Temmuz 1998 - 17/03/2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 23/06/2016 tarih, 2015/15229 Esas ve 2016/10494 Karar sayılı bozma ilamı üzerine davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Somut olayda, 2003/1. dönemine ilişkin olarak Ocak ayı ücret bordrosunun bulunmadığı, Şubat-Mart-Nisan aylarına ilişkin imzalı ücret bordrolarına göre 65 gün çalışmasının olduğu, dosya kapsamında toplanan delillere göre Ocak ayında 30 gün çalıştığının kabul edilmesi gerektiği, buna göre 2003/1. dönemdeki çalışma süresinin 95 gün olduğu, ancak işveren tarafından Kuruma 85 gün çalışmanın bildirildiği anlaşıldığından bu dönemdeki 10 günlük eksik çalışmasının tespitine karar verilmesi gerekirken tam bildirimi yapıldığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.