Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/4366 K.2018/500

Davacı, çakışan sürelerdeki Bağ-Kur sigortalılığının iptaline, SSK'lı sigortalılığının devamına ve yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 20.6.2004 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının iptal edilerek, 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile, 22.6.2010 tarihli ıslah talebine istinaden dava tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Dairemizin 05/03/2015 tarihli, 2014/18263 E. 2015/4414 K. Sayılı bozma ilamı üzerine Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile SGK ile çakışan 11170268169 bağkur sigortalılığının iptaline ilişkin talebin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ,davacıya 4581 gün üzerinden kısmi yaşlılık aylığının 12/04/2010 tarihini takip eden ay başından 15/04/2010 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının iptaline ilişkin talebi yönünden davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı davalı Kurumca dava tarihinden sonra 5510 sayılı Kanuna aşağıdaki Geçici 63. maddesi gereğince 01/01/2004 tarihinden itibaren durdurulduğundan ve davacının yaşlılık aylığı talebi de kabul edildiğinden davanın kısmen kabul edilerek davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi hatalı olduğu gibi, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında 4581 günden daha fazla çalışması bulunmasına rağmen davacıya 4581 gün üzerinden kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.