Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/6176 K.2018/6859

Davacı, davalı Kurum tarafından düzenlenen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davalı Kurumca gönderilen ödeme emirinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının iptaline karar verilmesini istediği 41585 takip kartı numaralı ödeme emrinin 2010/8-2012/6.aylarına ilişkin prim, damga, idari para cezası ve işsizlik sigortası primi borcuna ilişkin olduğu, ödeme emrine ilişkin tebligatın 12.02.2015 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının 28.07.2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile dava dışı borçlu ... Güvenlik Hizmetleri Limited Şirketinde müdür olarak görevlendirildiği, dava dışı şirket ortaklarından ...'nun 30.01.2015 tarihli müracaatı ile dava dışı şirket borcunun yapılandırılmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin Kurum'a karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları,

5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde de, ( Değişik madde: 22.07.1998 - 4369/21. m. ) limited şirket ortakları ( Değişik ibare: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m. ) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.

(Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

(Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Somut olayda, davacının 28.07.2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile dava dışı şirkete müdür olarak atandığı, dolayısıyla ödeme emrine konu dönemde dava dışı şirketin borcundan davalı Kuruma karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıktır. Ancak dava dışı şirket ortağı tarafından 30.01.2015 tarihli müracaat ile borcun yapılandırıldığı, 18 taksit halinde ödeneceğinin taahhüt edildiği anlaşıldığından, borcun sona erip ermediğini araştırıp davalı Kurumdan sormak, bir kısmının ödenmesi halinde davacının ödenmeyen kısmından sorumluluğunun devam edeceğini ve borcun tamamen sona ermesi halinde davanın konusuz kalıp kalmayacağını değerlendirerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus araştırılmadan hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.