Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/659 K.2017/8177

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava Teknotes Mühendislik .... prim borçları nedeniyle davalı Kurumca yapılan takip sonucu ödeme emirlerinin iptali ile davacının davalı Kuruma prim borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin bozma ilamına uyulmak suretiyle, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu ve dava dışı borçlu şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu dönem 5510 sayılı yasa sonrası olduğu için davacının sorumluluğu için yönetim kurulu üyesi olması yeterlidir.

Davacının bu yöne ilişkin itirazları isabetsiz ise de; davacı 29.03.2010-29.06.2012 tarihleri yönetim kurulu üyesi olmakla, 29.06.2012 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğini açıklamış ve buna ilişkin şirketin yönetim kurulu karar defterinin ilgili sayfasını dosyaya sunmuş olup, istifa tek taraflı sonuç doğuracağından bu tarihten sonraki borçlardan sorumlu tutulması olanaksızdır.

Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairemize ait 21.04.2016 gün ve 2016/6794 Esas 2016/7136 Karar sayılı ilamı ile “ davacının 19.02.2010-31.12.2013 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olduğundan; bahisle verilmiş olup, bozma ilamında ki yönetim kurulu üyeliği tarihleri maddi hataya dayalı tarihler olup bu husus davalı lehine müktesep hak teşkil etmeyeceğinden davacının sorumluluk dönemleri dosyadaki belgelere göre değerlendirildiğinde 29.03.2010-29.06.2012 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olduğundan 2011/01-2012/09 aylar prim borçlarından dolayı, 2011/1- 2012/4 borç döneminden 5510 sayılı Kanun'un 88/20 maddesi gereğince sorumlu olacağı kabul edilerek karar vermekten ibarettir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.