Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/798 K.2018/5019

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/10/2001-01/08/2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava davacının 16.10.2001-01.08.2012 tarihleri arasında davalı işveren yanında aralıksız çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Dairemiz 01.07.2015 tarih, 2014/19672 E ve 2015/15230 K sayılı ilamı ile bozulan yerel mahkeme kararında davacının 2007 ve 2012 yılları çalışmalarına ilişkin hüküm kurulmamış olup davacı tarafından temyiz edilmemiş, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Daha sonra dairemiz 01.07.2015 tarih, 2014/19672 E ve 2015/15230 K sayılı ilamı sonrası mahkemece verilen temyize konu işbu kararda ise; 2007 ve 2012 yılına ilişkin hüküm kurulmuştur.

Taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde Yargıtay'ın temyiz eden tarafın yararına olarak verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme artık, temyiz eden tarafın önceki bozulan karara oranla daha aleyhine bir hüküm veremez. Buna da "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. Aksi halde usul hükümleri ile hedef tutulan istikrar zedelenir ve mahkeme kararlarına karşı güven sarsılır.

Mahkemece 01.01.2007 - 28.02.2007 tarihleri arasında 6 gün, ve hükmün infazında sorun teşkil edecek şekilde 01.08.2007 - 01.08.2012 tarihleri arasında 1 günlük tespit yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.