Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/126 K.2019/1674

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacılar vekilinin temyizin reddine dair 21/09/2016 tarihli ek kararın temyizi bakımından yapılan incelemede; ... Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nce verilen 10/03/2016 tarihli hükmün davacılar vekili tarafından maktu temyiz harcı yatırılarak 16/03/2016 tarihinde temyiz edildiği, eksik nispi temyiz harcının ödenmesi için davacılar vekiline 13/07/2016 tarihinde muhtıra tebliği ile 7 günlük kesin süre verildiği, davacılar vekilince bu süre zarfında nispi temyiz harcını yatırmadığından, Mahkemece 21/09/2016 tarihli ek karar ile davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, temyizin reddine dair kararın davacılar vekilince süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın yatırması gereken temyiz harcının maktu temyiz karar harcı olmasına karşın, davacı vekiline gönderilen muhtırada nispi temyiz harcının yatırılmasının istendiğinin anlaşılmasına göre, muhtıranın usulüne uygun olarak düzenlendiğinden bahsetmek mümkün değildir. Bu kapsamda mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının bozularak kaldırılmasına ve asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.