Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/1513 K.2019/2218

Davacının sigorta başlangıç tarihinin 01/11/1986 olarak tespiti ve bu tarihten 1992 yılının Ekim ayına kadar davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Davalı Kurum 16/02/2018 tarihli dilekçesi ile ...1.İş Mahkemesi'ne ait 23/01/2018 tarih ve 2015/327 Esas, 2018/36 Karar sayılı ilamın temyizini talep etmiştir.

Mahkemece 16/02/2018 tarihli ek karar ile davalı Kurum vekilinin 8 günlük süreyi aştığı, süresi içerisinde karara karşı temyiz yoluna başvurmadığı gerekçesiyle “temyiz talebinin HUMK'nun 432 maddesi gereğince reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına,” karar verilmiştir.Mahkemece verilen 16/02/2018 tarihli ek karar, davalı Kurum vekiline 20/02/2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup karar davalı vekili tarafından 21/02/2018 tarihinde temyiz edilmiştir.5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir.

Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrası hükmü ile.

“Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise.

"Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur" hükmü yer almıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik 361/1. maddesine göre “Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir”.25/10/2017 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin 3. fıkrası hükmü ile “12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri,

iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır” düzenlemesine yer verilirken yine aynı Kanun’un “Geçiş Hükümleri” başlıklı Geçici 1. maddesinin 4. fıkrası hükmü ile “ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kanun’un 38. madde hükmü düzenlemesine göre " bu Kanunun, a-3,11,12. maddeleri 01.01.2018 tarihinde, b-diğer hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer".

Somut olayda; ilk derece Mahkemesince 7036 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 25/10/2017 tarihinden sonra 23/01/2018 tarihinde verilen karara karşı davalı Kurum vekilince 05/02/2018 tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık yasal süresi içerisinde 16/02/2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuş olup, davalı Kurum’un ilk derece Mahkemesi kararını süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmıştır. O halde, davalı Kurum vekilinin Mahkeme’nin 16/02/2018 tarihli ek kararına karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazları kabul edilmeli ve ek karar kaldırılmalıdır.