Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/2385 K.2019/2812

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... ve ...... ......

Tic.Ltd.Şti. hakkında açılan davanın reddine, 169.212,46 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'dan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/02/2018 ...... günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ...... ......

Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ... geldi. Davacı ile diğer davalılar adına gelen olmadı.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, 25.11.2008 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalılardan ...... ve ...... ...... Ltd. Şti. hakkında açmış olduğu davanın reddi ile 49.212,46 TL maddi tazminat ve 120.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; 25.11.2008 tarihli iş kazasına ilişkin düzenlenen 16.04.2013 tarihli kök ve 17.07.2013 tarihli ek raporda işveren sıfatı ile ...‘nın % 25, şirket şantiye şefi......‘nin % 20,...... Şirketinin % 15, yapı sahibi......‘in % 10, ...... çalışanı ...‘nun % 5 ve işçinin % 10 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği; 14.12.2012 ve 09.03.2015 tarihli farklı bilirkişilere ait raporlarda ise işveren ...'nın % 80 ve işçinin % 20 oranında kusurlu olduklarının ifade edildiği, Mahkemece son rapor doğrultusunda hüküm tesis edildiğinin zikredildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve...... İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş akdinden doğan işçiyi gözetme (koruma) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, iş yerinde uygulanması gereken......... Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin iş yerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı ilamı da aynı yöndedir.)

Bu açıklamalar doğrultusunda şüphesiz ki tarafların kusur durumu irdelenirken konusunda ehil bilirkişilere olayı inceletmek kadar olaya neden olan tüm saiklerin bir bütün olarak ele alındığı, bu kapsamda taraflarca ortaya konulan iddia ve savunmalar ile tüm delillerin titizlikle değerlendirildiği ayrıca aynı olaya ilişkin alınan raporlar arasında ihtilaf var ise bu ihtilafların giderildiği bir kusur raporunun hükme esas alınması gerektiği izahtan varestedir.

Somut olaya geldiğimizde; dosyada alınan 16.04.2013 tarihli kök ve 17.07.2013 tarihli ek rapor ile 14.12.2012 ve 09.03.2015 tarihli farklı bilirkişilere ait raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, yeterli inceleme yapılmaksızın neticeye varılması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; dosyada alınan 16.04.2013 tarihli kök ve 17.07.2013 tarihli ek rapor ile 14.12.2012 ve 09.03.2015 tarihli farklı bilirkişilere ait raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında İş Kanunu'nun 77.maddesi kapsamında tarafların iş güvenliği konusunda sorumluluklarının tespiti açısından dosyanın alanında uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine incelettirilerek, tarafların kusur ve sorumluluklarını duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemek suretiyle, akabinde de belirlenecek kusur oranları doğrultusunda 31.12.2015 tarihli hesap raporunda belirtilen doneler ile tarihler esas alınmak ve taraflar lehine oluşan usulü kazanılmış haklara riayet edilerek rapor neticesine göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.