Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/3424 K.2019/2738

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının gerçek ücret üzerinden karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 26/10/1998-13/11/2007 tarihleri arası davalı işveren nezdinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde 17/05/2000-30/06/2000, 08/03/2003-10/04/2003, 13/09/2003-01/02/2004 ve 10/03/2004-13/11/2007 tarihleri arasında geçen bir kısım çalışmasının davalı Kuruma bildirildiği, Kurumun 22/05/2000 tarihli işyeri durum tespit tutanağında davacının işe giriş tarihini 17/05/2000 olarak beyan edip imzaladığı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından da davacının 17/05/2000 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığı anlaşıldığı halde Mahkemece yazılı şekilde 26/10/1998 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.