Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/3798 K.2019/4309

Davacı vekili, sigorta başlangıç tarihinin 25/08/1998 olduğunun ve davalı nezdinde 25/08/1998-30/06/2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı... vekili cevap dilekçesinde, davada hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu, davacının 24/07/2003 tarihinde işe başladığını, Kurum kayıtlarında yer alan süreler kadar hizmetinin bulunduğunu özet olarak savunmuştur.

Feri Müdahil Kurum vekili ise cevap dilekçesinde, davacının talebinin beş yıllık hak düşürücü süreye uğradığını, davanın yöntemince ispat edilmesi gerektiğini özet olarak savunmuştur.

C)İlk derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile; “ davacının 1035171 016 sicil numaralı işyerindeki 25/08/1998-23/07/2003 tarihleri arasındaki sigortasız hizmetlerinin tespitine” karar verilmiştir.

D)İstinaf Başvurusu:

Fer’i Müdahil Kurum vekili tarafından sunulan istinaf başvuru dilekçesi ile davacının dosyasında 25/08/1998 tarihinde verilmiş işe giriş bildirgesinin olmadığı, dönem bordrolarında adının geçmediği, adına yapılmış sigorta prim ödemesinin bulunmadığı, davacının çalışmasını ispatlayamadığı, tanık beyanlarının da yetersiz olduğu belirtilerek usul ve yasaya aykırı olarak kurulan ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince “davacının 31/08/1981 doğumlu olup, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başladığının kabul edileceği yönündeki 506 sayılı Kanun'un mülga 60.maddesinin (G) fıkrası gereğince sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 31/08/1999 olduğu, 18 yaşından önceki sürelerin prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edileceği gözetilmeksizin 25.08.1998 tarihinden 18 yaşını ikmal ettiği 31/08/1999 tarihine kadar olan hizmetleri yönünden tespite karar verilmesi ancak bu sürenin prim gün sayısına dahil edileceğinin belirtilmemesinin yerinde görülmediği,” gerekçesine dayalı olarak;

“1-Fer-i Müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine

2-... 6. İş Mahkemesinin 2014/665 Esas 2017/194 Karar sayılı 28.03.2017 tarihli kararının kamu düzeni yönünden kaldırılmasına,

3-Davanın kabulüne,

Davacının sigorta başlangıç tarihinin 31/08/1999 olduğunun,

Davacının 1035171 016 sicil nolu davalıya ait işyerinde 25/08/1999-23/07/2003 tarihleri arasında çalıştığının tespitine,

25/08/1998-31/08/1999 tarihleri arasındaki hizmetlerin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları prim ödeme gün sayısına dahil edilmesine,” şeklinde yeni bir karar verilmiştir.

F)Temyiz:

Fer’i Müdahil Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile istinaf kanun yolu başvuru dilekçesinde yer alan hususlar yinelenmek ve ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince hükmün infazında tereddüte neden olacak şekilde karar verildiği belirtilmek suretiyle usul ve yasaya aykırı olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

G)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; Feri Müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-506 sayılı Yasanın 11/12/1981 tarihli 2564 sayılı Yasa ile değiştirilen 60/G maddesinde 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, Geçici 54. maddesinde ise 01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60/G maddesinin uygulanmayacağı bildirilmiş olup Mahkemece 31/08/1981 doğumlu olan davacının sigorta başlangıç tarihi olan 18 yaşını doldurduğu 31/08/1999 tarihinden önceki çalışmalarıyla ilgili olarak davalı işyerinde geçen hizmet sürelerinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Feri Müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.