Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/3945 K.2019/4362

Davacı, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak koşuluyla 13.978,94 TL rücu alacağının 10.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, iş kazasına dayalı rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, 13.991,17 TL rücu alacağının ödeme tarihi olan 10/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Taleple bağlı olarak karar verilmesi gerektiği HUMK’nun 74 ve HMK ’nun 26. maddelerinin emredici kuralıdır. Hal böyle olunca, davacı talebinin 13.978,94 TL olmasına ve dosya içeriğinden reddiyat makbuzuna göre ödeme tarihinin 14.02.2012 olduğunun anlaşılmasına rağmen davalı aleyhine taleple bağlılık ilkesi doğrultusunda ve ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.’nun geçici 3. maddesi gereğince ve H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.