KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2018/4543 E., 2019/3832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
KARAR
1-Temyiz edenin sıfatına, dosyadaki temyiz kapsam ve sebeplerine göre; davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-Dava, 29/01/2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacıların talep ettiği toplam 49273,86 TL maddi tazminatın 29/01/2013 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesi ile davacı eş...’a 30000 TL ve davacı çocuklar .... ile ...’e ayrı ayrı 20000 TL manevi tazminatın 29/01/2013 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin ise reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; davalılar aleyhine açılan toplam 150000 TL istemli manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğinin anlaşılmasına göre; davalılar ... ve ... tarafından tanzim edilen ve dosyaya ibraz edilen vekaletnameler doğrultusunda lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.
Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, yürürlükteki 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2018/4543, K. 2019/3832, 16 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama