Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5131 K.2019/6154

Davacılar murisleri ...'ın mirasını reddetmeleri nedeniyle kendilerine gönderilen ödeme emrinin iptalini ve boçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygun olduğunu, davacının Kuruma başvurusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı :

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı kurum vekili; Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacılar vekili kararın vekalet ücreti ve yargılama giderleri bakımından hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “Tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, ” karar verilmiştir.

F) Temyiz :

Davalı kurum ve davacılar vekili, istinaf dilekçelerindeki gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davanın kabulüne karar verildiği halde davacı yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.