Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5239 K.2019/3648

Esas2018/5239Karar2019/3648Tarih13 Mayıs 2019Okuma1 dk · 280 kelime

KÜNYE

21. Hukuk Dairesi 2018/5239 E., 2019/3648 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 13 Mayıs 2019
Mahkemesi: Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

280 kelime·1 dk okuma

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

SONUÇ / HÜKÜM

KARAR

1– Davacı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL olduğu, Davacı vekilinin dava ve ıslah dilekçesinde 20.227,32 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu Yerel Mahkemece maddi tazminat isteminin tam kabulü ile 20.227,32 TL maddi tazminata karar verildiği, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında maddi tazminat isteminin tam kabul edilmiş olması nedeniyle reddolan kısım olmadığından maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının kesinlik sınırında kaldığı açıktır.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi tazminata ilişkin kısmının temyiz kabiliyeti olmayıp, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının H.M.K.'nun 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin dayandığı temyiz kapsam ve nedenlerine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu yöne ilişkin kısmının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2018/5239, K. 2019/3648, 13 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5239 K.2019/3648

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz