Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/6763 K.2019/6029

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 05/05/2001 – 25/04/2002 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ortaya konulmasında Mahkemece yapılan değerlendirmenin hüküm kurmaya yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davanın 24/05/2005 tarihinde açıldığı, davalı işyerince davacı adına Kuruma herhangi bir sigortalılık hizmeti bildiriminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında yer alan 14/01/2002 tarihli istifa belgesi ve istifa belgesi üzerinde yer alan imzanın davacının eli ürünü olduğunun kabulünün gerektiğine ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’nin 18/02/2013 tarihli grafolojik raporu karşısında davacının davalı işyerinde geçen hizmetlerinin 14/01/2002 tarihinde son bulduğu açık olup Mahkemece açıklanan şekilde talep edilen tüm sürelerde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.