Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/3287 K.2020/2755

Davacı, 01.07.1986 tarihinde hizmet akdine dayalı günün asgari ücretiyle 1 gün çalıştığının tespiti ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1986 tarihi olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/10/2018 tarih ve 2018/4522 Esas 2019/7855 Karar sayılı ilamıyla bozulmakla, Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyarak yapılan yargılama sonucunda davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Tüm dosya kapsamına göre 01/07/1986 tarihinin başlangıç olarak tespitinde 506 sayılı yasanın 60/G maddesi uyarınca bir günlük sürenin prim ödeme gün sayısına dahil edilecek olması karşısında davacının hukuki yararı bulunduğundan kararın bozulması gerektiğinden çoğunluk görüşüne katılamamaktayız.