Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/6477 K.2020/2837

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İlk derece mahkemesi kararı üzerine davacı vekili istinaf isteminde bulunmuş ve ... Bölge Adliye Mahkemesince “ Davacı vekilinin istinaf istemi kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmuştur. Dairemizce İstinaf Mahkemesi kararı 03/04/2019 tarihli 2018/7228 Esas ve 2019/2475 Karar sayılı ilam ile bozulmuş ve dosya yeniden karar verilmek üzere kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.

Dairemiz bozma ilamı sonrası ... Bölge Adliye Mahkemesince; “....Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda kuruma yazılan müzekkereye verilen 22/08/2019 tarihli yazı cevabında; sigortalının 10/09/2001 tarihinde isteğe bağlı sigortalı olmak için dilekçe verdiğini, dilekçe verdiği tarihten önce 27/08/2001 tarihinde toplam 2.047.424.936 TL borcunu tecil ve taksitlendirme yaptırdığını ve sadece taksitlerini ödediğinin tespit edildiğini, isteğe bağlı prim ödemesi bulunmadığını.

27/08/2001 tarihinde 1. tecil ve taksitlendirmesini ve 15/09/2003 tarihli 2. tecil ve taksitlendirmesini düzenli ödemediği için tecil ve taksitlendirmelerin iptal edildiğini, ödenen taksitlerin 10/09/2001 tarihinden önceki zorunlu bağkur sigortalılık dönemindeki borçlarına mahsup edildiğini, bu nedenle 10/09/2001 tarihinden ileriye doğru karşılayan isteğe bağlı prim ödemesi bulunmadığı beyan edilmiştir.Alınan yazı cevabı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; kurumca belirlenen 5846 günlük Bağ-Kur hizmetine ilaveten SSK da gerçekleşen 695 günün de nazara alınmasına,

6541 günlük hizmetin 20 yılı (7200 gün) doldurmaması nedeniyle yerel mahkeme kararı yerinde görülerek açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.” şeklinde hüküm kurulmuştur.

E)Temyiz : Davacı vekili, yapılandırma ile yaptığı ödemelerin davacıya hak kazandırdığını, isteğe bağlı sigortalılığın kapsadığı sürenin tartışılmasının hak kaybına sebep olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Bozmaya uyma veya direnme başlığı altında 373. maddesinin birinci fıkrasında ''Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilir'' hükmü, ikinci fıkrasında ise ''Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya,

kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.'' hükmü düzenlenmiştir. Belirtilen hükümlere göre iki tür bölge adliye mahkemesi kararı Yargıtay'ın temyiz incelemesine konu olabilir. Birincisi, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlarıdır. Bu durumda Yargıtay'ın bozma kararı vermesi halinde dosya karar vermek üzere ilk derece mahkemesine gönderilir.

İkincisi ise bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararlarıdır. Bu durumda Yargıtay'ın bozma kararı vermesi halinde dosya karar vermek üzere bölge adliye mahkemesine gönderilir.

Zira bozulan karar ilk derece mahkemesi kararı değil dosyanın esasına girerek dosyanın esası hakkında yeniden verilen bölge adliye mahkemesi kararıdır.Dosyanın incelenmesinden Dairemizin 03/04/2019 tarihli 2018/7228 Esas ve 2019/2475 Karar sayılı ilamı ile davacının istinaf başvurusunu kabul ederek esas hakkında yeniden hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmuş olduğu ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığı halde yukarıda yapılan açıklamalar ve Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizin 03/04/2019 tarihli 2018/7228 Esas ve 2019/2475 Karar sayılı ilamı